ประกาศปิดการเคลื่อนไหวชั่วคราวอย่างไร้กำหนดในเร็วๆนี้
กับโปรเจคใหม่ที่คิดว่าสมควรที่ตัวเองจะต้องปล่อยของเสียที
1.โปรเจคสปอย์ฟิกและโนเวลที่โดนใจข้าพเจ้า ตลอดถึงหนังสือที่เสกสรรค์แรงอันใดให้ใน ณ ตอนนั้น
2.โปรเจคเอาพล๊อตฟิกที่คั่งค้างทั้งหมดมาเขียนให้เป็นความจริงเสียทีอย่างไม่ต้องเดาว่า80%Dir en grey
จึงประกาศเพื่อให้ผู้ที่ผ่านมาให้ทราบกัน ณ ที่นี้
edit @ 30 May 2008 23:53:17 by 『悪論』= cos½ (คערכคิのชั่כๆ⁴ ףųยערปהติ)
posted on 01 May 2005 19:26 by akuron in Fiction
Without You, Without Me _ Deep sea & Blue sky
อารัมภบท : จุดเริ่มต้นของจุดจบ
----^------^------^---- ตุบ...ตุบ...ตุบ
จังหวะของหัวใจที่แผ่วเบาเสียจนแทบจับไม่ได้
------------------------- ตี๊ด ดดดดดดดดด เสียงดังกังวานบาดลึกเป็นครั้งสุดท้าย
คงไม่มีแม้เพียงน้ำตาจากบุคคลผู้ถูกนึกถึง
สิ่งที่ยังคงเหลือในความทรงจำมีแต่คำพูดที่ทิ่มแทงเท่านั้น
.......ชั้นเกลียดนาย.......
*------------------------------------------------*
Without You, Without Me - { Deep sea } -
สายตาที่อ่านไม่ออก ...กลับดึงดูดฉันเสียจนไม่สามารถละสายตาไปได้
นายที่ดูไม่ออก....นายคิดอะไรกันอยู่แน่ Toshiya
Kaoru ...ฉันเกลียดนาย สายตาที่เหมือนหมดความเชื่อใจเคยที่มีในตัวฉันมันเสียดแทงยิ่งกว่าคำพูดที่แสนเจ็บปวดของนายเสียอีก ถึงอย่างนั้นนายยังคงพูดคุย ยังคงเล่นหัวกับฉันไม่ต่างจากเดิม
...ห่างเหิน...ถึงจะอยู่ใกล้กันเพียงเอื้อม แต่กลับรู้สึกว่าคงไม่สามารถเอื้อมมือไปคว้านายไว้ได้อีกแล้ว
ฉันที่งี่เง่า ฉันที่มักจะนึกถึงข้อผิดพลาดของตัวเองเสมอ ฉันที่จมอยู่กับความคิดของตัวเอง...จนไม่สามารถรับรู้ถึงความเป็นห่วงของนายสักนิด
นายมันงี่เง่าเพราะว่านายคิดว่าตัวเองงี่เง่าไงล่ะ ความจริงแล้วนายอาจจะไม่งี่เง่าก็ได้ อย่างน้อยฉันก็คนหนึ่งล่ะที่ไม่คิดว่านายงี่เง่า คำพูดที่คอยให้กำลังใจของนายมันทำให้ฉันรู้ว่าอย่างน้อยฉันก็ยังคงมีคุณค่าอยู่บ้าง
...แต่.... ฉันยังคงหมกมุ่นกับด้านมืดของตัวเองอยู่เสมอ จนนายคงจะเกลียดฉันมากขึ้น ...มากขึ้นไปอีก
ฉันกับนายที่หมางเมิงกันขึ้นทุกวัน
...อย่างนี้มันก็ดีแล้วไม่ใช่หรอ
ถึงจะคิดอย่างนั้นแต่ความรู้สึกกลับขัดแย้งกันอย่างสิ้นเชิง
...อยากได้ยินเสียง...ถึงแม้มันจะเป็นครั้งสุดท้ายก็ตามที
...ครั้งสุดท้ายของ เพื่อนสนิท
Toshiya หวัดดี เขาคงจำเสียงของผมได้อย่างแน่นอน
Kaoru หรอ เสียงที่เขาตอบกลับมาอย่างร่าเริงทำให้ผมรู้สึกสับสน
ไม่มีอะไรหรอก โทรมากวนเล่นเฉยๆ ความรู้สึกสมเพชวนเวียนอยู่ในจิตใจ สมเพชตัวเองที่เป็นแบบนี้ สมเพชตัวเองที่ยังคงอยากได้ยินเสียงแบบนี้ของนายเสมอ
เกลียดนายฟร่ะ แต่ทำไมชั้นถึงโทรหานายก็ไม่รู้
...เกลียด เกลียดมาก ถึงเกลียดมากแต่ก็รักมากเสียจนไม่รู้จะทำอย่างไรดี
รัก อย่างนั้นหรอ ฉันคงรักนายอยู่ล่ะมั้ง
ขอโทษที่รบกวนละกัน ผมรู้ว่าเขาไม่ชอบให้ผมพูดแบบนี้ แต่ผมมันก็แค่คนงี่เง่าที่ไปรบกวนเขาก็เท่านี้
รบกวนงั้นหรอ ทำไมนายต้องพูดอย่างนี้อีกแล้ว ก็ดี! ทีหลังก็ไม่ต้องมารบกวนฉันอีกละกัน
เลิกยุ่งกับชีวิตฉันได้แล้ว ไม่มีอะไรแล้วใช่มั้ย แค่นี้ล่ะ
...คำพูดตัดขาด เสียงกระแทกโทรศัพท์ดังเข้าโสตประสาท จบแบบนี้คง...ดีแล้วล่ะ
ดีแล้ว... สัญญาณโทรศัพท์ที่เหลือแต่เพียงความเงียบงัน
ดีแล้วล่ะ Toshiya ...ฉันจะได้หมดห่วงเสียที
อาการจากที่เคยทรุดหนักกำเริบขึ้นอีกครั้งสุดท้าย
...ก่อนที่จะกลับสู่...
...จุดเริ่มต้อนของจุดจบ...
------------- { Deep sea Fin } -------------
Without You, Without Me _ Deep sea & Blue sky
อารัมภบท : จุดจบของจุดเริ่มต้น
Kaoru... นายกำลังหนีอยู่ใช่มั้ย
ฉันเกลียดนาย เกลียดที่นายปล่อยมือจากฉันไปโดยไม่มีแม้แต่คำกล่าวลา
เกลียด แต่ฉันจะไม่ปล่อยนายไปหรอก
สัญญา..ว่าจะไม่ปล่อยมือจากนายไป
...ถึงแม้ว่าคำสัญญานี้จะไปไม่ถึงนายก็ตาม
*------------------------------------------------*
Without You, Without Me - { Blue sky }
...เสียงของนายที่หายไปพร้อมกับสัญญาณโทรศัพท์ที่ถูกตัดลง
ไม่เคยคิดเลยว่า...เสียงที่ได้ยินครั้งนี้ จะเป็นคำพูดสุดท้ายของนาย
เกลียด ที่นายเป็นแบบนี้
นายที่มักจะคิดถึงแต่ตัวเองเสมอ
นายที่ชอบกังวลจนกลายเป็นพวกคิดมาก
...สายตา ...รอยยิ้ม ที่อบอุ่นของนายกลับแฝงด้วยความเศร้าสร้อยเสมอ
เสแสร้ง...ยิ้มนั้นนายสร้างขึ้นมาเพื่อทำให้ฉันสบายใจงั้นหรือไง
Kaoru นายทำให้ฉันไม่แน่ใจ
...ไม่แน่ใจทั้งในตัวนาย และหัวใจของฉันเอง
เกลียดนายฟร่ะ Kaoru
เกลียด ที่นายทำให้ฉันเปลี่ยนแปลง
เกลียด ที่นายทำให้ฉันรู้สึกสับสนในตัวเอง
...แค่นี้ล่ะ ทุกสิ่งทุกอย่างจะจบลงจากนี้...อย่างนี้คงดีที่สุดแล้ว
โต๊ะเรียนที่ปราศจากนายนั่งอยู่ที่เดิม
...ทำไมถึงรู้สึกเหมือนขาดอะไรสักอย่างไปจากชีวิตแบบนี้นะ
...เหงา... อย่างนั้นหรอ
เวลาที่ไม่มีนายอยู่ข้างกายมันรู้สึกอย่างนี้เองใช่มั้ย
น้ำตาที่พยายามกลั้นมันไว้กลับไหลลงมาไม่ขาดสาย
Kaoru... นายรู้มั้ย ว่าฉันมักจะยังคงมองหานายเสมอ
...โต๊ะเรียนที่เคยนั่งคุยกัน
...ห้องเรียนที่นายคอยแกล้งฉันอย่างสนุกสนาน
บนระเบียงที่ฉันวิ่งไปอย่างสุดกำลัง เพียงได้แต่หวังว่าที่ปลายทางนั้น...จะมีนายยืนส่งยิ้มให้ฉันอยู่
...หนี
...ไม่ใช่นายหรอกนะKaoru ที่กำลังหนีอยู่
ฉันต่างหาก...มันเป็นฉันที่กำลังหนี..
หนีกับความเป็นจริงที่ว่า ไม่มีนายอีกต่อไป
...1 ปีแล้วสินะ
...กลีบซากุระสีชมพูอ่อนร่วงหล่นปลิวไปกับกระแสลมที่พลิ้วไหว กลืนไปกับท้องฟ้าที่ฉาบด้วยแสงอาทิตย์ยามใกล้ลับขอบฟ้า ...มันช่างคล้ายคลึงกับภาพวาดของนายเสียเหลือเกิน
ทั้งที่รู้สึกถึงความเหงาของการใช้ชีวิตอยู่อย่างเดี่ยว แต่กลับรู้สึกอบอุ่นในใจอย่างประหลาด
...อาจจะเป็นเพราะนายล่ะมั้ง
Toshiya หัวเราะกับตัวเองเบาๆ น้ำที่คลอเบ้าตาไหลลงอาบแก้มใสทั้งสองข้าง
คิดถึงนายนะ Kaoru ถึงจะบอกว่าเกลียดแต่ความจริงที่ปิดซ่อนความรู้สึกไว้มากมาย รัก นะ
...จิตใจไม่สับสนอีกต่อไป เพราะฉันเข้าใจในความรู้สึกนี้แล้ว
...หนาวอยู่ใช่มั้ย อย่าโกหกเลยในเมื่อมือของนายเย็นเฉียบ จุดเริ่มต้นของการจากลามันจบไปแล้วล่ะ
ในเมื่อ...ฉันจะตามไปกุมมือนายไว้เอง รอฉันด้วยนะ...Kaoru
แสงแดดทอแสงประกายทองทั่วไปทั้งท้องฟ้า สะท้อนให้เห็นปีกสีขาวจางเบื้องหลังของชายหนุ่ม
------------- { Blue sky Fin } -------------
{END} Without You, Without Me _ Deep sea & Blue sky
Akuron's talk>เหอเหอเหอ เอาฟิกลงหล่ะ
ฟิกนี้เป็นฟิกเก่าของกระผม(แต่งเสร็จเมื่อ16/11/2004)แต่เพิ่งพิมพ์เสร็จเลยเอาลงประจานตัวเองเล่นซะงั้น
คิดเห็นประการใดเม้นท์กันได้ขั้นแรงถึงปานกลาง(..ว่าเสี่ยวไปหรือป่าว?)
แต่อารมณ์ตอนแต่งมันประมาณนี้จริงๆนะ เป็นอดีตที่แสนเศร้า หึหึหึหึ
